In the middle of nowhere

"Za mądra dla głupich
A dla mądrych zbyt głupia
Za łatwa dla trudnych
A dla łatwych za trudna..."

Tak się właśnie ostatnio czuję. 4 miesiące bez pracy nie może nie pozostawić śladu na psychice. Chodzę na te nieszczęsne rozmowy i jedyne co mi się po nich kołacze po obolałej głowie to piosenka Hey'a.
No bo jak to jest, że po jednej wychodzę z poczuciem że jestem gówno... bo zrobiono mi pranie mózgu, przetestowano na mnie wszystkie metody podprogowe itp itd i wiem że się nie dostanę bo jestem za słaba, bo firma jest z tradycjami, rodzinna, sranie w banie, i byle kto nie może tam pracować. Pani z firmy 'Sh' pewnie nie oddzwoni bo jej trwające 3 miesiące rekrutacja wylosuje idealnych kandydatów na pracownika sekty. Ja nie jestem idealna. WYSELEKCJONOWANY to takie bezduszne słowo.
A z drugiej rozmowy wychodzę sfrustrowana. Bo firma istnieje na rynku od miesiąca, pan mi nie zaoferuje wyższej stawki niż głodowa, bo go nie stać "chyba pani rozumie", ale jednocześnie szuka pracownika związanego z firmą na stałe i dającego z siebie wszystko. Także siedząc na przeciwko siebie oboje wiemy że nawet jeśli zgodzę się teraz przyparta do muru na głodową stawkę, to odejdę w pierwszym możliwym terminie tam gdzie docenią moje doświadczenie. Więc pan nie oddzwoni ani dziś, ani jutro bo woli wziąść siksę bez doświadczenia i urobić po swojemu.

Czy ja wyglądam na osobę która stara się o pracę w pentagonie czy ki *uj? Dla jednych za słaba, dla innych za dobra, to co mam zrobić? Czy ktoś ma fundusze które chce mi powierzyć na własną działalność? Obiecuję że będę w niej zatrudniać normalnych ludzi. O ile tacy jeszcze istnieją ;/